ΤΑ ΚΑΜΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΛΩΡΑΣ:Η ΛΩΡΑ ΜΑΘΑΙΝΕΙ ΝΑ ΧΑΝΕΙ!

    Οι γονείς της Λώρας θορυβήθηκαν, όταν η δασκάλα της τους κάλεσε στο σχολείο για να τους μιλήσει. Τους ανέφερε ότι η Λώρα όταν παίζει με τους συμμαθητές της και χάνει εμφανίζει θυμό, εκνευρίζεται και λέει ότι δε θέλει να ξαναπαίξει. Έπρεπε, λοιπόν, οι γονείς της να τη βοηθήσουν να αποδέχεται την ήττα.

 Το πρώτο πράγμα που εξέτασαν και συζήτησαν οι δυο τους ήταν αν οι ίδιοι είχαν κάποια ευθύνη ως προς αυτό.

 

Σκέφτηκαν:

- Αν οι ίδιοι είναι απαιτητικοί μαζί της περισσότερο από όσο χρειάζεται.

- Αν εστιάζουν στο αποτέλεσμα και όχι στην προσπάθεια. 

- Αν και οι ίδιοι διαχειρίζονται τις αποτυχίες τους με ανάλογο τρόπο.

- Αν την αφήνουν να κερδίζει πάντα στα παιχνίδια που παίζουν μαζί.

    Αφού εξέτασαν πρώτα τη δική τους ευθύνη,συζήτησαν μεταξύ τους και αποφάσισαν να κάνουν τα εξης:

- Να μη ζητούν συνεχώς από τη Λώρα πρωτιές και νίκες.

-  Να της κάνουν κατανοητό ότι , είτε χάσει, είτε κερδίσει δε μειώνεται η δική τους αγάπη και δε θα νιώσουν απογοητευμένοι μαζι της.

- Να επιβραβεύουν την προσπάθεια της Λώρας, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα. 

-  Να μην την αφήνουν να κερδίζει, χωρίς να αξίζει τη νίκη.

- Να τη συγχαίρουν το ίδιο, είτε νικάει, είτε χάνει.

- Να την ενθαρρύνουν να ασχοληθεί με ομαδικά αθλήματα (το βάρος της ήττας μοιράζεται σε μία ομάδα και είναι πιο διαχειρισιμο).

  Ήξεραν πολύ καλά οι γονείς της Λώρας ότι όλα αυτά για να γίνουν χρειάζεται αρκετός χρόνος. Το προσπάθησαν και τώρα πια, η Λώρα και τα παιδιά που παίζουν μαζί της ευχαριστιούνται το παιχνίδι, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα.